My Funny Green Valentine

Iemand schonk mij dit schattige groene hartje. De wetenschappelijke benaming is Hoya kerrii:
Somebody offered me this lovely green heart. In fact this is a Hoya kerrii:

Colinette in de sneeuw-eindresultaat. My Snowy Colinette-the final results

Toen het Colinettesjaaltje klaar was kon ik het niet laten om foto's in de sneeuw te maken: het grafische patroon komt hierdoor nog beter tot uiting:
When the Colinette scarf was ready I could not resist taking pictures in the snow: the pattern looks even more graphic then:

Opnieuw op verschillende wijze te dragen:

Different ways to wear the item:

Het is een onbeschrijflijk zacht sjaaltje...

This scarf is incredibly soft...

Colinette in de sneeuw-het patroon. My Snowy Colinette-the pattern

Het patroontje dat meegeleverd werd met het Colinette-garen uit vorige post, betrof een rechthoekig gebreid sjaaltje met horizontale strepen afwisselend uit mohair en zijde. Dit geeft een heel bijzonder effect omdat de mohairstreepjes veel doorzichtiger zijn dan deze uit het dikker zijdegaren:
The pattern that came with the yarn from the last blog post, was for a rectangular knitted scarf with horizontal stripes alternating the mohair and the silk. This gives a special effect because the thinner mohair yarn is more transparent than the silk yarn:


Bovendien breide ik diagonale streepjes omdat ik dit minder saai vond:
Besides I opted for diagonal stripes because I find them more special:


Ergens baseerde ik mij vaag op het patroon van de Clapotis, zonder steken te laten vallen (ik blijf het moeilijk vinden om dit welbewust te doen!). De bekomen zijranden waren nogal slap en onregelmatig; een verstevigende sierboord leek mij aangewezen:
Somewhere I followed the pattern of the Clapotis, without the dropping of stitches (I still feel uneasy when doing this on purpose!). The sides were a bit loose and irregular so I decided to reinforce it with an ornamental border:


Deze eenvoudige maar effectvolle, lichtgolvende boordsteek vond ik in een Japans boek met gehaakte boordpatronen:
This simple but effective, slightly undulating border pattern comes out of a Japanese crochet stitch dictionary:


Beide onderranden werd versierd met een gehaakt klaverpatroon. De boorden werden gehaakt met DMC Mouliné in exact dezelfde tint als het groene mohairgaren:
Both ends were finished with a crocheted border in a clover pattern. For the borders I used DMC Mouliné in order to get exactly the same shade as the green mohair yarn:


Volgende keer: de sjaal in zijn geheel...
Next time: the scarf as a whole...

Colinette in de sneeuw-het garen. My Snowy Colinette-the yarn

Toen ik in november 2007 de tweede Stitch 'n Bitchdag in Rotterdam bezocht, heb ik enkele prachtige garens toegevoegd aan mijn collectie. Zo kocht ik twee strengen Colinette Yarns uit Wales: één streng Tao (100% zijde, handgeverfd) en één streng Parisienne (bevat kid mohair) Ze werden zorgvuldig bewaakt door mijn Inspectrice van Wol & Garen:
When visiting the second Stitch 'n Bitchday in Rotterdam in November 2007 some lovely yarns were added to my stash. Two skeins from Colinette Yarns were among them: one skein of Tao (100% silk) and one of Parisienne (containing kid mohair). They were jealously guarded by my Supervisor of Yarn:



De firma van Colinette garens werd opgericht door Colinette Sansbury en haar echtgenoot Geoff, die in 1965-67 de Prix de Rome voor schilderkunst won. Toen Colinette als textielontwerpster niet het materiaal vond dat ze zocht, is haar echtgenoot-kunstschilder op hoogst artistieke wijze garens beginnen verven.
The firm of Colinette Yarns was founded by Colinette Sansbury and her husband Geoff , winner of the Prix de Rome for painting in 1965-1967. When Colinette, a textile designer, could not find appropriate material for her work, her husband-oil painter started to dye yarns in a most artistic way.
This article contains an interview with Sam Sansbury, the son of the founders.

Volgende keer meer over het ontwerp van het sjaaltje...
Next time more about the design of the scarf...

A Brush with Silence

Gisteren woonde ik een inspirerende kalligrafie-performance bij in het Belfort te Gent. Het idee kwam van de Amerikaans-Brugse kalligraaf Brody Neuenschwander: het samenbrengen van 10 kalligrafen uit verschillende tradities en culturen (Chinees, Arabisch, Hebreeuws, Grieks, graffiti, Hindu, Japans, Westers, Farsi, enz.), elk aan een afzonderlijke tafel. Er werd geschreven in stilte en het publiek mocht omheen de kunstenaars circuleren. De volgeschreven bladen werden op de elfde tafel gelegd om te worden verzameld in een schriftuur die zal worden aangeboden aan de stad Gent.
Yesterday I attended a wonderful calligraphy in the belfry of Ghent. The idea came from Brody Neuenschwander, an American calligrapher living in Bruges. He brought together 10 artists from different traditions and cultures (Chinese, Arabic, Hebrew, Greek, Graffiti, Hindu, Japanese, Western, Farsi, etc.), each sitting at a separate table. They worked in silent contemplation and the public was invited to meander through the darkened space and observe the calligraphers at work. Their finished pages are then brought together on an eleventh table to make a large multi-lingual and multi-graphic volume which will be donated to the city of Ghent.

Het was een wonderlijke belevenis, gebaad in een schilderachtig clair-obscur dat het geheel een tijdloos accent gaf:
It was a extraordinary experience, in a picturesque half light that gave it a sensation of timelessness:

Tot 15 februari loopt er in het Hof van Ryhove te Gent een tentoonstelling met beeldend werk van Brody Neuenschwander:

Till February 15th there is also an exhibition by Brody Neuenschwander in the Hof van Ryhove in Ghent: